H Χρυσή Λεοπάρδαλη στο φεστιβάλ του Λοκάρνο

Τη χρυσή Λεοπάρδαλη του 65ου Φεστιβάλ του Λοκάρνο απέσπασε η γαλλική ταινία «La Fille de Nulle Parte» («Το κορίτσι από το πουθενά»). Ο 68άχρονος σκηνοθέτης Ζαν-Κλωντ Μπρισό, ο οποίος πρωταγωνιστεί στην ταινία, υποδύεται έναν συνταξιούχο καθηγητή που ζει στο Παρίσι και παίρνει υπό την προστασία του μια νεαρή γυναίκα, η οποία προσπαθεί να ξεφύγει από τον σύντροφό της με τον οποίο έχουν χωρίσει.

Η ταινία που φτιάχτηκε με πενιχρά μέσα απέδειξε πως το μόνο που χρειάζεσαι είναι να πάρεις μια κάμερα και να δείξεις την ψυχή σου. Είπε ο Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ του Λοκάρνο, ο Ταϊλανδός σκηνοθέτης Απιτσατπόνγκ Βιρασετάκουν.

Καλές κριτικές πήρε η παγκόσμια πρεμιέρα του «Τhe Capsule» της Ραχήλ Αθηνάς Τσαγγάρη, του μικρού μήκους πρότζεκτ που γύρισε στην Ύδρα, σε ανάθεση του Δάκη Ιωάννου για το «DesteFashionCollection» του 2012.


Βραβεία :
Χρυσή Λεοπάρδαλη: «La Fille De Nulle Part» του Ζαν Κλοντ Μπρισό (Γαλλία).

Ειδικό βραβείο της επιτροπής: «Somebody Up There Likes Me» του Μπομπ Μπίινγκτον (Η.Π.Α.).

Βραβείο σκηνοθεσίας: Γινγκ Λιάνγκ, για την ταινία «When Night Falls» (Νότια Κορέα/Κίνα).

Βραβείο γυναικείας ερμηνείας: Αν Νάι, για την ταινία «When Night Falls» του Γινγκ Λινγκ (Νότια Κορέα/Κίνα).

Βραβείο ανδρικής ερμηνείας: Γουόλτερ Σάαμπελ, για την ταινία «The Shine of Day» των Τίτσα Κόβι και Ράινερ Φρίμελ (Αυστρία).

Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη: Σονγκ Φανγκ, για την ταινία «Memories Look At Me» (Κίνα).

Βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους: «The Mass of Men» του Γκάμπριελ Γκόσετ (Μ. Βρετανία).

Βραβείο κοινού: «Lore» της Κέιτ Σόρτλαντ (Γερμανία/Αυστραλία/Μ. Βρετανία).

Ειδική μνεία: Στην ταινία «Α Ultima Vez Que Vi Macau» του Πορτογάλου Ζοάο Πέδρο Ροντρίγκεζ, λόγω της δυναμικής παρουσίας της.





Facebook page

Το άγνωστο γνωστό συναίσθημα.

Είδα τον ήλιο να ανατέλλει από το βουνό,
στο αγρόκτημα στην εξοχή,
κι ένοιωσα κάτι που μου φάνηκε πρωτόγνωρο.
---------------
Ήπια καφέ κάτω από τη σκιά της μουριάς,
ο ήχος από τα πουλιά , τα τζιτζίκια και ο μακρυνός παφλασμός των κυμάτων,
με έκαναν να νιώσω το ίδιο.
---------------
Η πολυετή παραμονή στη μεγαλούπολη φταίει, σκέφτηκα!
---------------





Το βραδάκι όταν ο ήλιος έσβηνε σιγά σιγά στο βάθος της θάλασσας,
άρχισα να καταλαβαίνω τι μου συμβαίνει.
-------------------
Ευτυχία το λένε μα με τα χρόνια είχα ξεχάσει την ύπαρξη της,
είχα ξεχάσει ακόμα και το όνομα της,
μα τώρα θυμάμαι πως την είχα ξανανιώσει κάποτε, μα πάει καιρός ......





Οι πίνακες είναι του Ρενουάρ (Renoir).

Ομορφιές και δυσκολίες

Ένα μικρό δάσος από ξυνά (εσπεριδοειδή)

Θα πιστεύατε πως η τέχνη μπορεί να συνδυαστεί με αγροτικές εργασίες; Εγώ μέχρι πριν από λίγες μέρες δε θα το πίστευα, μέχρι που γνώρισα τον Μήτσο τον Τσίγγανο που είναι αγρότης και σκηνοθέτης. Έχει φτιάξει ένα αγρόκτημα στη Κυπαρισσία εξαιρετικής αισθητικής μα και πρακτικής αξίας.

Εκπληκτική η διακόσμηση στους εσωτερικούς χώρους.

Ονομάζεται "Αγρόκτημα καρπουζιών και μαρουλιών ομορφιές και δυσκολίες" χρησιμοποιώντας παλιά εξαρτήματα αγροτικών εργαλείων παλιά έπιπλα από εγκαταλελειμμένες αγροικίες και γενικώς μόνο ανακυκλώσιμα υλικά και σκληρή προσωπική εργασία, έφτιαξε ένα παράδεισο.

Το μπαρ

Διαθέτει αίθουσα ψυχαγωγίας με μπαρ, μπιλιάρδο και ένα παλιό φλιπεράκι, θερινό κινηματογράφο που κάθε τρίτη προσφέρει δωρεάν ψυχαγωγία σε φίλους και όχι μόνο ! Και υπέροχους χώρους φιλοξενίας υπέροχα σπιτάκια με σαλόνι γραφείο βιβλιοθήκη υπνοδωμάτια με ρετρό κρεβάτια με κουνουπιέρες και γενικώς υπέροχη επίπλωση.