20.4.14

Αντίο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

Ο νομπελίστας συγγραφέας Gabriel García Márquez,  απεβίωσε την Πέμπτη το βράδυ στο Μεξικό, όπου ζούσε μόνιμα εδώ και δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έδινε μάχη με τον καρκίνο στους λεμφαδένες. Τριήμερο εθνικό πένθος στη Κολομβία.



" Ότι δεν μπορεί να γιατρέψει η ευτυχία, τίποτα δεν μπορεί να το γιατρέψει."  Είχε πει ο σπουδαίος αυτός άνθρωπος.

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ'ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους... Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

Αντίο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

1927: Γέννηση του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες στην Αρακατάκα της Κολομβίας

Τον Μάρτιο του 1966 η ταινία «Tiempo de morir», της οποίας έχει γράψει το σενάριο, παίρνει το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ της Καρθαγένης. Παράλληλα, από τον Ιούλιο του 1965 μέχρι τον Αύγουστο του 1966 αφήνει τη δημοσιογραφία και αφοσιώνεται στη συγγραφή

 1967: Δημοσιεύει το «Εκατό χρόνια μοναξιά»
 1981: Δημοσιεύει το «Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου»
 1982: Τιμάται με το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας
 1985: Δημοσιεύει τον «Ερωτα στα χρόνια της χολέρας»

Αλλά έργα του είναι το «Κακιά Ώρα», το «Φθινόπωρο του Πατριάρχη»,

12.2.14

Το λιμάνι

Το πλοίο έπιασε λιμάνι !

Κόσμος περπατά στη ράμπα,
άλλοι ξεκινούν ταξίδι,
κι άλλοι σπίτι τους γυρνάνε,
άνεργοι ήρθαν να ψάξουν για δουλειά,
κι άλλοι έχουνε δουλειά
να δώσουνε στοιχεία για τη γραφειοκρατία !

Το πλοίο έπιασε λιμάνι !

Κατέβηκε ο πολιτικάντης,
θα σας φτιάξω άλλο λιμάνι πιο μεγάλο,
να αναπτυχθεί ο τόπος, να δουλέψετε στα έργα,
έχω βρει και εργολάβο ....
...θα μου δώσει και ρεγάλο, σκέφτηκε.

Το πλοίο έπιασε λιμάνι !

Αν δε βρει ένα λιμάνι, τι θα γίνει?
Αν το δρόμο του το χάσει, τι θα γίνει?
Αν φουρτούνα το χτυπήσει, τι θα γίνει?

Όλοι θέλουνε λιμάνι !
Έχουν ανάγκη ένα λιμάνι !
Όχι μόνο τα βαπόρια, μα κι ανθρώποι
με παρέα ή και χώρια.

Πόσο θέλω ένα Λιμάνι !


29.12.13

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά...

Θυμάμαι ήμουν 7-8 χρονών όταν βγήκα για πρώτη φορά να πω τα κάλαντα με το Χρήστο το συνομήλικο γειτονόπουλο το μόνο κολλητό φίλο που είχα στην Αθήνα μέχρι το γυμνάσιο.
Η οικογένεια μου είχε έρθει από την Κωνσταντινούπολη και δεν ήταν σε θέση να μου μάθουν σωστά τα λόγια από τα κάλαντα .

Ήταν η εποχή της μεγάλης μετανάστευσης ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας είχε έρθει στην Αθήνα, το να βρεις ενήλικα που είχε γεννηθεί στην Αθήνα ήταν πολύ δύσκολο. Όποιον ρωτούσα να μου πει τους στίχους από τα κάλαντα μου έλεγε και διαφορετικό τραγούδι. Ανάλογα με την περιοχή που είχαν μεγαλώσει γνώριζαν και τους αντίστοιχους στίχους από τα τοπικά κάλαντα.

Τελικά ξεκινήσαμε ξέροντας μόνο τις δύο πρώτες στροφές και το υπόλοιπο το μάθαμε στην πορεία. Ήταν η καλύτερη μας τα κάλαντα βγάζαμε αρκετά μεγάλο χαρτζιλίκι, ο μέσος μισθός ήταν 15.000 και μείς μαζέυαμε 5-6.000 ο καθένας. Είχαμε μάθει και τα κόλπα την επόμενη χρονιά ξεκινήσαμε από τις 6 το πρωί για να τα πούμε πρώτοι στο ταχυδρομείο πηγαίναμε σε μαγαζιά στο κολωνάκι που πλήρωναν καλά, σε τράπεζες κτλ.

Κάθε περιοχή έχει και τα δικά της κάλαντα. Αυτά είναι τα κάλαντα που έχουν επικρατήσει στις πόλεις και παρακάτω κάλαντα από νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους.


Για όσα παιδιά δε θυμούνται τα λόγια.....

Αυτά είναι τα κάλαντα που λέμε στην Αθήνα !

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος.

Αρχή που βγήκε ο Χριστός
άγιος και Πνευματικός,
στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει.

Αγιος Βασίλης έρχεται,
και δεν μας καταδέχεται,
από την Καισαρεία,
συ' σαι αρχόντισσα κυρία

Βαστάει εικόνα και χαρτί,
ζαχαροκαντιοζύμωτη
χαρτί και καλαμάρι,
δες και με το παλικάρι


Το καλαμάρι έγραφε
την μοίρα του την έλεγε
και το χαρτί ομίλει
δες και με δες και με το νοικοκύρη.


Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις
κάτσε το πόνο σου να πεις,
κάτσε - κάτσε να τραγουδήσεις,
και να μας - και να μας καλοκαρδίσεις.





Σε άλλες περιοχές τα λένε κι έτσι:

Άϊ Βασίλης έρχεται
από την Καισαρείαν,
βαστά λιβάνι και κερί,
χαρτί και καλαμάρι.

Το καλαμάρι έγραφε,
και το χαρτί ωμίλει:
Βασίλη, πόθεν έρχεσαι
κι απ' όπου κατεβαίνεις;

από τη μάννα μ' έρχομαι,
και στο σχολειό πηγαίνω.
Κάτσε να φας, κάθσε να πιής,
κάτσε να τραγουδήσης.

Εγώ γράμματα μάθαινα,
τραγούδια δεν ηξεύρω.

Λοιπόν, ηξεύρεις γράμματα;
πε μας την αλφαβήτα.

Και στο ραβδί ακούμπησε
να πη την αλφαβήτα
και το ραβδί ήτον ξηρό
και βλάστησε κλωνάρια.

Στην Ικαρία τα λένε έτσι:


Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά , ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος , εκκλησιά με τ΄ άγιος θρόνος.
Άγιος Βασίλης έρχεται από τον κάβο* Πάπα,
βαστάει και στην πλάτη του μια μαλλιαρή θυλάκα*,
να βάλει μέσα τα ψωμιά , τις τηγανίτες , τα λεφτά.
-Εσένα , αφέντη , πρέπει σου καρέκλα καρυδένια ,
για ν΄ακουμπάς τη μέση σου τη μαργαριταρένια.
-Και πάλι ξαναπρέπει σου , βάλε στραβά το φέσι* σου
και δίπλα το βρακί* σου για να σκάσουν οι εχθροί σου.
-Πολλά ΄παμε τ΄αφέντη μας ας πούμε της κυράς μας.
-Κυρά ψηλή , κυρά λιγνή , κυρά ταπανοφρύδα*
που έχεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθος,
και του κοράκου τα φτερά τά ΄χεις ταπανοφρύδια*
που όταν λουστείς και χτενιστείς και πας στην εκκλησιά σου
η στράτα* ρόδα γέμισε απ΄την περπατησιά σου.
-Πολλά ΄παμε και της κυράς , ας πούμε και της κόρης.
-Έχεις και κόρην όμορφη ,που δεν έχει ιστορία,
ούτε στην Πόλη βρίσκεται , ούτε στη Βενετία.
-Έχεις και κόρη όμορφη , βάλ΄τηνε στο ζεμπίλι*
και κρέμασέ τηνε ψηλά , να μη τη φάν΄ οι ψύλλοι.
-Πολλά ΄παμε , πολλά ΄παμε , μα δε μας εκεράσατε,
κι αν ακόμα θε να πούμε, βάλτε μας κρασί να πιούμε.
-Εφάγαμε τον πετεινό , να φάμε και την κότα
και δώστε μας το φλουράκι* μας, να πάμε σ΄άλλη πόρτα!


Στην Αμοργό:

Αφέντη, αφέντη ολάφεντε πέντε βολές αφέντη εσέ σου πρέπει αφέντη μου στο μαύρο καβαλάρης τρεις να βαστούν τη σέλα σου κι έξε το χαλινάρι και τρεις να σε παρακαλούν αφέντη καβαλάρη.

Οπούπαμε τ' αφέντη μας ας πούμε της κεράς μας. Κερά μαρμαροτράχηλη και φεγγαρομαούλα πούσεις τον ήλιο πρόσωπο και, το φεγγάρι στήθος και του κοκόρου το φτερό εσείς καμαροφρύδι.

Εδώ που καλαντίσαμε καλά μας επληρώσαν καλά να παν τα έτη τους και τα υπάρχοντα τους ρόδα και τριαντάφυλλα εις τα προσκέφαλά τους.

Στην Κεφαλονιά:

Άγιος Βασίλης έρχεται
Γενάρης ξημερώνει !
Ο μήνας που μας έρχεται
το χρόνο φανερώνει.

Την άδεια γυρεύουμε
στο σπίτι σας να μπούμε!
Τον Άγιο με όργανα
και με φωνές να πούμε.

Εκοίταξα στον ουρανό
και είδα δυο λαμπάδες !
και με το καλωσόρισμα
καλές σας εορτάδες

Και πάλι ξανακοίταξα
και είδα δυο στεφάνια!
Και με το καληνύχτισμα
καλά σας Θεοφάνεια.

Στη Ζάκυνθο:

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
κι αρχή καλό μας χρόνος!
Υγεία αγάπη και χαρά
να φέρει ο νέος χρόνος!
Υγεία αγάπη και χαρά
να φέρει ο νέος χρόνος!

Να ζήσει ο κύρης ο καλός
να ζήσει κι η κυρά του!
Ολά του κόσμου τ΄αγαθά
να έχει η φαμελιά του!
Ολά του κόσμου τ΄αγαθά
να έχει η φαμελιά του!
Να ζήσει τ΄αρχοντόπουλο
που ΄χει καρδιά μεγάλη!
Σ΄εμάς και την παρέα μας
ενά φλουρί να βάλει...
Σ΄εμάς και την παρέα μας
ενά φλουρί να βάλει...

Στην Κέρκυρα:

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, πρώτη του Γεναρίου.
Αύριο ξημερώνεται τ΄Αγίου Βασιλείου.
Άγιος Βασίλης έρχεται, από την Καισαρεία.
Βαστάει εικόνα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι.
Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί μιλούσε!
-Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθε κατεβαίνεις;
-Από τη μάνα μ΄ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω,
να μάθω τ΄άγια γράμματα και τ΄άγιο Ευαγγέλιο!
Σ΄ αυτήν την πόρτα που ΄ρθαμε, πέτρα να μη ραγίσει,
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού,χρόνια πολλά να ζήσει!
Να ζήσει χρόνους εκατό και να τους απεράσει,
και στων παιδιών του τις χαρές κουφέτα να μοιράσει!
Κυρά χρυσή , κυρ΄ αργυρή , κυρά μαλαματένια,
που σε χτενίζουν άγγελοι με τα χρυσά τους χτένια,
άνοιξε το πουγκάκι σου το μαργαριταρένιο,
και δώσε μ΄ ένα τάλληρο, ας είναι κι ασημένιο!
Και τώρα καληνύχτα σας, καλό ξημέρωμά σας,
κι ο Άγιος Βασίλειος να ΄ναί βοήθειά σας!

πηγή
Φόρτωση...